Jak odzyskać swoje pieniądze w drodze egzekucji

Prowadzeniem egzekucji zajmuje się komornik. Jeśli chodzi o sposoby jakimi może się on posługiwać to należą do nich: egzekucja z nieruchomości, ruchomości, wynagrodzenia za pracę, świadczeń rentowych czy emerytalnych, rachunków bankowych, innych wierzytelności czy praw majątkowych, ze statków morskich, zarząd przymusowy, sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. Wskazane sposoby są przewidziane i uregulowane w kodeksie postępowania cywilnego. Oczywistym jest, że w każdym przypadku mamy do czynienia z różnym stopniem skomplikowania. Najbardziej uniwersalnymi rozwiązaniami jest oczywiście zajęcie rachunków bankowych, wierzytelności czy też wynagrodzenia za pracę.

Aby jednak komornik mógł rozpocząć działania koniecznym jest złożenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Nie jest to pismo szczególnie skomplikowane. Należy w nim przede wszystkim wskazać świadczenie które ma zostać spełnione oraz sposób egzekucji jaki ma być zastosowany przez komornika. Do wniosku należy dołączyć tytuł wykonawczy (nakaz zapłaty, wyrok) zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Warto wspomnieć o tym, że komornik musi działać w granicach określonych przez przepisy prawne. Są pewne ograniczenia do którym jest zobowiązany się zastosować. Nie może na przykład zajmować przedmiotów, które są dłużnikowi potrzebne do minimalnego utrzymania.

Jeśli chodzi o koszty jakie są związane z działaniami komornika to przepisy w tym zakresie zmieniały się w przeciągu ostatnich kilku lat wielokrotnie. Podstawą jest jednak to, że ciężar pokrycia kosztów związanych z egzekucją spoczywa na dłużniku. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15 procent wartości wyegzekwowanego świadczenia (nie mniej niż 1/10 i nie więcej niż 30-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego). Od tej zasady jest jednak wyjątek. Jeśli egzekucja zostanie skierowana do wierzytelności z rachunku bankowego lub wynagrodzenia, komornik pobiera opłatę stosunkową w wysokości 8 procent wartości wyegzekwowanego świadczenia (nie niższą niż 1/10 i nie wyższą niż 10-krotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego). Opłaty są uprzywilejowane względem egzekwowanego roszczeni i komornik pobiera je proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanych kwot.

Często zdarza się tak, że ani wierzyciele ani komornicy nie wiedzą nic na temat majątku dłużnika. Prowadzenie egzekucji w takiej sytuacji jest wręcz niemożliwe. Rozwiązaniem jest specjalny tryb przewidziany przez prawo określany mianem wyjawienia majątku. Na podstawie art. 913 k.p.c. dłużnik może zostać zobowiązany do złożenia wykazu swojego majątku. Dłużnik powinien w nim wymienić rzeczy oraz wskazać miejsce gdzie się znajdują, a także wymienić wszelkie inne składniki majątkowe. Wszystko to jest dokonywane pod przysięgą.

Robert Olesiński